خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگآب، جوهر می شود درتیغ و در آیینه زنگ
۲
خشم دل را غوطه درزنگ قساوت می دهدبرنمی خیزد سیاهی از سر داغ پلنگ
۳
راست ناید صحبت پیرو جوان بایکدگرپربرون آرد درآغوش کمان تیر خدنگ
۴
اندکی دارد خبر از حال دل دربند زلفهر مسلمانی که افتاده است در قید فرنگ
صفحهٔ ۱ از ۲