خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به چشم راه شناسان بود بیابان تنگکه از نشانه شود برخدنگ میدان تنگ
۲
به ماه مصر چه نسبت ترا که گردیده استجهان ز جوش خریدار همچو زندان تنگ
۳
قرار نیست به یک جای بیقراران راز بلبلان نشود جای بو گلستان تنگ
۴
صبور باش به زندان و چاه چون یوسفکه یک دو روز بود کار بر عزیزان تنگ
صفحهٔ ۱ از ۳