خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد بهار و شد در و دیوار لاله رنگاز جوش لاله شیشه پرباده گشت سنگ
۲
از بس کشید ابر به برتنگ باغ رامیدان خنده بردهن غنچه گشت تنگ
۳
باغ از بنفشه رخسار یوسف استگردیده از تپانچه اخوان کبود رنگ
۴
بتخانه فرنگ کن از باده مغز رااکنون که گشت روی زمین صورت فرنگ
صفحهٔ ۱ از ۲