خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خنده کردی درگلستان تازه شد ایمان گلآتش بیطاقتی بالا گرفت از جان گل
۲
رخنه ای تا هست فیض آفتاب حسن هستبلبل ما در قفس مست است از احسان گل
۳
بلبلان را در میان آب و آتش غوطه دادگریه رسوای شبنم خنده پنهان گل
۴
حسن می باید که باشد عشق گو هرگز مباشصد قفس بال و پر بلبل بلا گردان گل
صفحهٔ ۱ از ۲