خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نمی گردند ارباب بصیرت از خدا غافلمحال است این که سوزن گردد از آهن ربا غافل
۲
چرا بی بوی پیراهن به کنعان باد مصر آیدمشو در هر نفس زنهار از یاد خدا غافل
۳
بود باد مراد از ذکر حق دریانوردان راتو از کوتاه بینی نیستی از ناخدا غافل
۴
چو آهن پاره پرگار غافل نیست از مرکزشود در وجد چون صاحبدلان از یاد خدا غافل
صفحهٔ ۱ از ۳