خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر چه لطیفی و زیبالقاییبه جان بقا رو ز جان هوایی
۲
هوا گاه سردست و گه گرم و سوزانوفا زو چه جویی ببین بی‌وفایی
۳
بدن را قفس دان و جان مرغ پرانقفس حاضر آمد تو جانا کجایی
۴
در آفاق گردون زمانی پریدیگذشتی بدان شه که او را سزایی
صفحهٔ ۱ از ۱۱