خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نشانت کی جوید که تو بی‌نشانیمکانت کی یابد که تو بی‌مکانی
۲
چه صورت کنیمت که صورت نبندیکه کفست صورت به بحر معانی
۳
از آن سوی پرده چه شهری شگرفستکه عالم از آن جاست یک ارمغانی
۴
به نو نو هلالی به نو نو خیالیرسد تا نماند حقیقت نهانی
صفحهٔ ۱ از ۵