خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکوه حسن فزون گردد از لباس جلالشود دو آتشه رنگ بتان ز جامه آل
۲
ازان به جامه گلرنگ مایل است آن شوخکه در لباس کند خون عاشقان پامال
۳
چو آب از جگر لعل آتشین پیداستصفای پیکر سیمین او ز جامه آل
۴
کدام چشم ترا سیر می تواند دیدکنون که قد تو از جامه یافت رنگ جمال
صفحهٔ ۱ از ۲