خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قدم برون منه از آستان خانه دلکه نقد هر دو جهان است خزانه دل
۲
ز کاسه سر خود فیل مست می گرددز خود شراب برآرد زمین خانه دل
۳
سفر به بال و پر موج می کند دریاز آه و ناله خویش است تازیانه دل
۴
ز لفظ راه به معنی برند بینایانو گرنه نیست خط و خال دام و دانه دل
صفحهٔ ۱ از ۲