خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الا میر خوبان هلا تا نرنجیبهانه نگیری و از ما نرنجی
۲
توی یار غارم امید تو دارمکه سر را نخارم نگارا نرنجی
۳
تو جانان مایی تو خاصان ماییز هر جا برنجی از اینجا نرنجی
۴
توی شب فروزم توی بخت و روزمکه امشب بخندی و فردا نرنجی
صفحهٔ ۱ از ۲