خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرخ است حلقه در دولتسرای دلعرش است پرده حرم کبریای دل
۲
باآن که پای بر سر گردون نهاده استبرخاک می کشد ز درازی قبای دل
۳
دل رابه خسروان مجازی چه نسبت استدارد به دست لطف یدالله لوای دل
۴
چندان که می روی به نهایت نمی رسدبی انتهاست عالم بی ابتدای دل
صفحهٔ ۱ از ۴