خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن کس که درد رابه دوا می کند بدلراه صواب رابه خطا می کند بدل
۲
دنیا گذشته ای که بهشت است مطلبشاز سادگی هوا به هوا می کند بدل
۳
دل در تنم ز بیم شبیخون غمزه اشهر شب هزار مرتبه جا می کند بدل
۴
با خواب امن دولت اگر جمع می شودشب شاه جای خویش چرا می کند بدل
صفحهٔ ۱ از ۳