خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزی که سوخت برق تجلی نقاب گلبلبل چگونه اب نشد از حجاب گل
۲
حاجت به سر گشودن مینای غنچه نیستما را بس است دیدن رنگ شراب گل
۳
بلبل ز زخم خار به فریاد آمده استآه آن زمان که تیغ کشد آفتاب گل
۴
در خار غوطه می زنم و خنده می کنمبلبل نیم که ناله کنم در رکاب گل
صفحهٔ ۱ از ۳