خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سرکشی و ناز ندارد سر ما گلسرپیش فکنده است به تقریب حیا گل
۲
کو فرصت دلجویی مرغان گرفتارخاری نتوانست برآورد ز پا گل
۳
یکرنگی عشق است که از خاک برآیدبا جامه خونین به طریق شهدا گل
۴
غافل مشو از شبنم این باغ که چیده استزان روعرق شرم به دامان نشو قبا گل
صفحهٔ ۱ از ۴