خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرو بیرون ز عشرتخانه دلکه می می جوشد از پیمانه دل
۲
شراب و شاهد و ساقی و مطرببرون آرد ز خود میخانه دل
۳
زمین گیرست سیر آسمانهانظر با گردش پیمانه دل
۴
کند در چشم انجم سرمه ساییغبار جلوه مستانه دل
صفحهٔ ۱ از ۵