خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو خواهی عاقبت شد رزق مورانبه دولت گر سلیمانی چه حاصل
۲
چو آخر می شود تابوت تختتاگر جمشید و خاقانی چه حاصل
۳
چو دوران می کند درکاسه ات خاکتو گر فغفور دورانی چه حاصل
۴
به عالم نیست چون صائب سخن سنجتو در ترتیب دیوانی چه حاصل
صفحهٔ ۱ از ۵