خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گلبانگ به از زرست ای گلغافل نشوی ز حال بلبل
۲
با گوش تو نسبت در گوشسر گوشی شبنم است با گل
۳
کاری نگشود ناخن عجزمردانه زدیم بر تغافل
۴
دیری است خصم آهنین تندر خاک من است از تنزل
صفحهٔ ۱ از ۲