خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از تحمل راه گفت و گو به دشمن بسته امپیش سیلاب حوادث سد آهن بسته ام
۲
همچنان دارد مرا سرگشته دوران گرچه منبرشکم سنگ از قناعت چون فلاخن بسته ام
۳
در دل آهن دم جان بخش را تاثیر نیستبی سبب خود را به عیسی همچو سوزن بسته ام
۴
از سبکباران راه عشق خجلت می کشمبر کمر هر چند جای توشه دامن بسته ام
صفحهٔ ۱ از ۲