خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بوالعجب مجموعه‌ها از کف به حسرت داده‌امحاصلِ عمرِ گرامی را به غارت داده‌ام
۲
تا چرا چون گل به چشمِ خود ندادم جایِ اوخارِ مژگان را به سیلابِ ندامت داده‌ام
۳
با چه رو در چار سویِ مصر، دکان واکُنَم؟کاروانِ حُسنِ یوسف را به غارت داده‌ام
۴
مَبْدأِ فَیّاض اگر با من کُنَد خصمی رواستبا وجودِ حُسنِ معنی، دل به صورت داده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۳