خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماه مصرم در حجاب چاه کنعان مانده امشمع خورشیدم نهان در زیر دامان مانده ام
۲
از عزیزان هیچ کس خوابی برای من ندیدگرچه عمری شد که چون یوسف به زندان مانده ام
۳
منزل آسایش من خاک بر سر کردن استسیل بی زورم جدا از بحر عمان مانده ام
۴
می گذارم سینه بر ریگ روان از تشنگیاز رکاب خضر تنها در بیابان مانده ام
صفحهٔ ۱ از ۵