خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل سرخ دیدم شدم زعفرانییکی لعل دیدم شدم زر کانی
۲
دلم چون ستاره شبی در نظارهبه هر برج می‌شد به چرخ معانی
۳
چو در برج عشاق پا درنهاد اوسری کرد ماهی ز افلاک جانی
۴
چو آن مه برآمد به چشمش درآمدزمین درنگنجد از آن آسمانی
صفحهٔ ۱ از ۳