خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۳۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشرت روی زمین در بردباری دیده امنقش پایم نقش خود در خاکساری دیده ام
۲
وای بر جانم اگر عزت پرستان پی برنداعتباری را که در بی اعتباری دیده ام
۳
خضر در ظلمت سرای چشمه حیوان ندیدآنچه من از فیض درشب زنده داری دیده ام
۴
حسن در زندان همان برمسند فرماندهی استمن عزیز مصر را در وقت خواری دیده ام
صفحهٔ ۱ از ۲