خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۳۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان لب جان بخش با خط معنبر ساختممن به ظلمت ز آب حیوان چون سکندر ساختم
۲
در محیط عشق غواصی نمی آمد ز منبا کف بی مغز ازان دریای گوهر ساختم
۳
بازشد از شش جهت بر روی من هر در که بودتا ازین درهای بی حاصل به یک در ساختم
۴
همچنان چون عود خامم در محبت گرچه منسینه را از آه آتشباز مجمر ساختم
صفحهٔ ۱ از ۴