خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۳۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه در تعمیر جسمم غافل از دل نیستمدست در گل دارم اما پای در گل نیستم
۲
خط شناس جوهر آیینه دل نیستمورنه از راز نهان چرخ غافل نیستم
۳
پیش انوار تجلی نعل من درآتش استچون شرر پروانه هر شمع محفل نیستم
۴
با اثر کاری ندارد اشک بی پروای منتخم می افشانم در فکر حاصل نیستم
صفحهٔ ۱ از ۴