خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۳۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نگردد بر مرادم چرخ در غم نیستمجوهر تیغم ز پیچ و تاب درهم نیستم
۲
جنگ دارد طرز من با مردم این روزگاردر میان عالمم وز اهل عالم نیستم
۳
خارخشکم دودمان گلخن از من روشن استروشناس لاله و گل همچو شبنم نیستم
۴
گل فتد از پنبه راحت به چشم داغ منزیر بار چوب نرمیهای مرهم نیستم
صفحهٔ ۱ از ۲