خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رضیت بما قسم‌الله لیو فوضت امری إلی خالقی
۲
لقد احسن‌الله فیما مضیکذالک یحسن فیما بقی
۳
ایا ساقی جان هر متقیبگردان چو مردان، می راوقی
۴
بخر جان و دل را ز اندیشه هاکه بر جانها حاکم مطلقی
صفحهٔ ۱ از ۴