خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۳۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاد ایامی که پیش او وجودی داشتمدر حریم او ره گفت و شنودی داشتم
۲
بود اقلیم جنون در حلقه فرمان منناف سوز لاله داغ مشکسودی داشتم
۳
این زمان چون غنچه خاموشم و گرنه پیش ازیندر گلستانش لب عاشق سرودی داشتم
۴
از هواداران به این روز سیاه افتاده امدر ترقی بود کارم تا حسودی داشتم
صفحهٔ ۱ از ۲