خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۳۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حنظل افلاک شکر بار باشد صبحدمشاخ خشک کهکشان پربار باشد صبحدم
۲
آفتاب فیض حق از رخ نقاب افکنده استهر طرف چشم افکنی دیدار باشد صبحدم
۳
می توان شب خرج کردن قلب روی اندود راروز بازار دل بیدار باشد صبحدم
۴
دست جمعی را که می لرزند در عرض دعاآفتاب انگشتر زنهار باشد صبحدم
صفحهٔ ۱ از ۳