خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حدی نداری در خوش لقاییمثلی نداری در جان فزایی
۲
بر وعده تو بر نجده توکه م دوش گفتی هی تو کجایی
۳
کردم کرانه ز اهل زمانهرفتم به خانه تا تو بیایی
۴
نزلت چشیدم رویت ندیدمآن قرص مه را کی می‌نمایی
صفحهٔ ۱ از ۷