خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو جان مایی، ماه سماییفارغ ز جمله اندیشهایی
۲
جویی ز فکرت، داروی علتفکرست اصل علت فزایی
۳
فکرت برون کن، حیرت فزون کننی مرد فکری مرد صفایی
۴
فکرت درین ره شد ژاژ خاییمجنون شو ای جان، عاقل چرایی؟!
صفحهٔ ۱ از ۳