خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۴۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از حجاب عشق محروم از گل روی توییمورنه ما صد پیرهن محرمتر از بوی توییم
۲
گر به ظاهر چون نگاه از چشم دور افتادهایمهرکجا باشیم در محراب ابروی توییم
۳
گرچه در چون غنچه بر روی دو عالم بستهایمچشم بر راه نسیم آشناروی توییم
۴
ما ز چشم پاک چون آیینه بر بزم حضوربر سر دست تو و بر روی زانوی توییم
صفحهٔ ۱ از ۳