خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۴۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زیر سقف چرخ بیدردانه پا افشرده ایمسیل بی زنهار ما در خانه پا افشرده ایم
۲
بر در هرکس نمی ساییم رخ چون آفتابگنج سان در گوشه ویرانه پا افشرده ایم
۳
چون گل پیمانه هردم بر سر دستی نه ایمچون خم می در دل میخانه پا افشرده ایم
۴
کوچه گرد آستین چون اشک حسرت نیستیمهمچو مژگان بر در یک خانه پا افشرده ایم
صفحهٔ ۱ از ۳