خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۴۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما به چشم انجم و افلاک خار افشانده ایمآستین چون شعله بر دود و شرار افشانده ایم
۲
این طراوت نیست راه آورد ابر تنگدستآستین ما در گریبان بهار افشانده ایم
۳
داغ انجم بر دل گردون ز آه گرم ماستما بر این خاکستر این مشت شرار افشانده ایم
۴
چون سبو در خون چندین ساغر می رفته ایمتا ز روی چشم او گرد خمار افشانده ایم
صفحهٔ ۱ از ۳