خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۴۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما کجا دست آشنا با مهره گل می‌کنیممشورت چون غنچه با سی پاره دل می‌کنیم
۲
بحر پرشور حوادث در کف ما عاجزستموج را از لنگر تسلیم ساحل می‌کنیم
۳
همچو مژگان روز و شب در پیش چشم استاده استاز خیالش خویش را چندان که غافل می‌کنیم
۴
داغ عشقی را که در صد پرده می‌باید نهانلاله دامان دشت و شمع محفل می‌کنیم
صفحهٔ ۱ از ۳