خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۴۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیمخرمن خود پاک ما از باد دستی می کنیم
۲
نیست ممکن خودشکن غالب نگردد برغنیمدر شکست خود به دشمن پیشدستی می کنیم
۳
خضر با عمر ابد پوشیده جولان می کندما به این ده روزه عمر اظهار هستی می کنیم
۴
نعل وارون رهنوردان را حصار آهن استدر لباس بت پرستی حق پرستی می کنیم
صفحهٔ ۱ از ۳