خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۵۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی صدبار بر گرد دل افکار می‌گردمبه بوی یوسفی بر گرد این بازار می‌گردم
۲
چنان افتاده از پرگار طاقت نقطه جانمکه بر گرد سر هر نقطه چون پرگار می‌گردم
۳
خدا این طفل بدخو را ببخشد خواب آسایششبی صد بار از فریاد دل بیدار می‌گردم
۴
کباب نسر طایر می‌کند خون گریه از شوقممن ناکس چو کرکس در پی مردار می‌گردم
صفحهٔ ۱ از ۲