خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۵۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دور خط از آن چاه زنخدان بیش می لرزمز آسیب چه خس پوش بر جان بیش می لرزم
۲
عزیزی خواری و خواری عزیزی بار می آرددر آغوش پدر از چاه و زندان بیش می لرزم
۳
ز عریانی خطر افزون بود رنگین لباسی رامن آن شمعم که در فانوس بر جان بیش می لرزم
۴
به عمر جاودان نتوان مرا ممنون خود کردنکه من بر آبرو از آب حیوان بیش می لرزم
صفحهٔ ۱ از ۲