خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۵۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر آرد برون آن دلستان سراز گریبانمبرآرد صد بهشت جاویدان سر از گریبانم
۲
همان چون طوق قمری حلقه بیرون درباشمبرون آرد گر آن سرو روان سر از گریبانم
۳
اگر با نو بهاران در ته یک پیرهن باشمبرآرد چون گل رعنا خزان سر از گریبانم
۴
اگر در پرده سازی بگذرد چون غنچه عمر منبرآرد خرده راز نهان سر از گریبانم
صفحهٔ ۱ از ۳