خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۵۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجا مایل به هر دل گردد ابرویی که من دانم؟که سر می‌پیچد از یوسف ترازویی که من دانم
۲
شمارد موج دریای سراب از بی‌نیازی‌هاسجود نه فلک را طاق ابرویی که من دانم
۳
ز خاشاک جگر دوز علایق پاک می‌سازدزمین سینه سینه‌ها را آتشین‌رویی که من دانم
۴
فلک را می‌کشد چون قمریان در حلقه فرمانبه گیسوی مسلسل سر و دلجویی که من دانم
صفحهٔ ۱ از ۵