خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز اول بامداد سرمستیور نه دستار کژ چرا بستی
۲
سخت مستست چشم تو امروزدوش گویی که صرف خوردستی
۳
جان مایی و شمع مجلس ماالسلام علیک خوش هستی
۴
باده خوردی و بر فلک رفتیمست گشتی و بند بشکستی
صفحهٔ ۱ از ۳