خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز اول بامداد سر مستیورنه دستار کژ چرا بستی؟!
۲
به خدا دوش تا سحر همه شبباده بی‌صرفه، صرف خوردستی
۳
در رخ و رنگ و چشم تو پیداستکه ازان بازی و ازان دستی
۴
نانچ خوردی بده به مخمورانای ولی نعمت همه هستی
صفحهٔ ۱ از ۲