خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۵۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تمتع با کمال قرب از آن رعنا نمی‌بینمکه زیر پا نبیند یار و من بالا نمی‌بینم
۲
مگر از دور گرد محمل لیلی نمایان شد؟که از مجنون اثر در دامن صحرا نمی‌بینم
۳
کمینگاه نگاه حسرت آلودی است هر مویماگر در چهره محجوب او رسوا نمی‌بینم
۴
فرامش وعده من گر نه مکری در نظر داردچرا امروز ذوق از وعده فردا نمی‌بینم؟
صفحهٔ ۱ از ۳