خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۵۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز ناکامی گل از همصحبتان یار می چینمگلی کز یار باید چیدن از اغیار می چینم
۲
گل از نظاره آن آتشین رخسار می چینمزبخت سبز از آتش گل بی خار می چینم
۳
گلی کز حسن روزافزون آن دلدار می چینمبه جای خویشتن باشد اگر صد بار می چینم
۴
ادب پرورده عشقم ندارد دست گستاخیبه چشم پاک، گل از عارض دلدار می چینم
صفحهٔ ۱ از ۵