خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۶۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از نهانخانه عصمت به تماشا بخرامآهوان چشم به راهند به صحرا بخرام
۲
ای که از گوهر مقصود نشان می طلبیبر بساط گهر آبله پا بخرام
۳
ای صبا آتش غیرت به زبان آمده استبه ادب در خم آن زلف چلیپا بخرام
۴
کوهکن سخت به سرپنجه خود می نازدناخنی تیز کن ای آه و به خارا بخرام
صفحهٔ ۱ از ۲