خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۶۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کرده ام نذر که از دست سبو نگذارمجانب باده گلرنگ فرو نگذارم
۲
چند ترسانیم که از آتش دوزخ واعظ؟من به این () دست سبو نگذارم
۳
ادب بلبل اگر خاره ره من نشوددر دل غنچه گل، رنگ ز بو نگذارم
۴
بهتر آن است که بر تشنه لبی صبر کنمخال تبخال به طرف لب جو نگذارم
صفحهٔ ۱ از ۲