خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۶۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟به زبانی که ندارم چه سخن عرض کنم؟
۲
چون بغیر از تو سخن را نبود دادرسیسخن خود به که از اهل سخن عرض کنم؟
۳
درد خود را زمسیحا نتوان داشت نهانسرتویی، درد سر خود به که من عرض کنم؟
۴
سخن بوسه که جنگ است گل پیشرسشبه چه امید من ای غنچه دهن عرض کنم؟
صفحهٔ ۱ از ۳