خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۶۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من که از شرم گذارم چو خیال تو کنمچه خیال است تمنای وصال تو کنم؟
۲
نیست چون حوصله یک نگه دور مرابه ازین نیست قناعت به خیال تو کنم
۳
برگ بارست به نورسته نهالی که تراستچون من اندیشه پیوند نهال تو کنم؟
۴
چون به رخسار تو بی پرده توانم دیدن؟من که می سوزم اگر یاد جمال تو کنم
صفحهٔ ۱ از ۵