خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۶۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صفحه دل، سیه از مشق تمنا کردیمکعبه را بتکده زین خط چلیپا کردیم
۲
از سیه کاری انفاس، دل روشن راآخرالامر سیه خانه سودا کردیم
۳
رشته، گوهر سنجیده، عبرتها بودنگهی چند که ما صرف تماشا کردیم
۴
نفسی چند که در غم گذاردن ستم استهمچو گل صرف شکر خنده بیجا کردیم
صفحهٔ ۱ از ۳