خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۶۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز غبار از سفر خاک چه حاصل کردیمسفر آن بود که ما در قدم دل کردیم
۲
دامن کعبه چه گرد از رخ ما پاک کندما که هر گام درین راه دو منزل کردیم
۳
دست از آن زلف بدارید که ما بیکارانعمر خود در سر یک عقده مشکل کردیم
۴
باغبان بر رخ ما گو در بستان مگشاما تماشای گل از روزنه دل کردیم
صفحهٔ ۱ از ۳