خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۶۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواب سنگینی از افسانه غفلت داریمقطره ای چشم از آن ابر مروت داریم
۲
سادگی بین که به این روی سیه چون دل شباز دعای سحر امید اجابت داریم
۳
عذر عصیان نتوان خواست به این عمر قلیلنیست از غفلت اگر فکر اقامت داریم
۴
در قیامت چه خیال است که گردیم سفیداز سیه رویی خود بس که خجالت داریم
صفحهٔ ۱ از ۳